PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DOROSŁYCH

Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i nie dopuszczenie do powstania dalszych powikłan do chwili przybycia lekarza bądz karetki pogotowia ratunkowego.

1. Upewnij sie, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia sa bezpieczni. 2. Sprawdź reakcje poszkodowanego: delikatnie potrząśnij za ramiona i głosno zapytaj: "Czy wszystko w porzadku?"

3a. Jeżeli reaguje:

• zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu zadne niebezpieczenstwo
• dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie potrzebna. l regularnie oceniaj jego stan.
  

3b. Jeżeli nie reaguje: głosno zawołaj o pomoc, odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonujac odgięcie głowy i uniesienie żuchwy

1. umieść jedna ręke na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowe do tyłu, pozostawiajac wolny kciuk i palec wskazujacy tak, aby zatkać nimi nos jeżeli potrzebne będa oddechy ratunkowe,
2. opuszki palców drugiej reki umiesc na zuchwie poszkodowanego, a nastepnie unieś ją w celu udrożnienia dróg oddechowych.

4. Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, sluchem i dotykiem poszukaj prawidłowego oddechu ocen wzrokiem ruchy klatki piersiowej, nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych, staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.

W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchniecia. Nie nalezy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocene wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek watpliwosci czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

5a. Jeżeli oddech jest prawidłowy:

• ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej,
• wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie),
• regularnie oceniaj oddech.

5b. Jeżeli oddech nie jest prawidłowy:

• wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie, wróć i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej zgodnie z poniższym opisem:

º ukleknij obok poszkodowanego,
º ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej poszkodowanego,
º ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,

Ułóż nadgarstek jednej ręki na srodku klatki piersiowej		Nadgarstek drugiej ręki ułóż na już położonym

º spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego; nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego konca mostka,
º pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na glebokość 5 cm,
º po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatke piersiowa, nie odrywajać dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwoscia 100/min (nieco mniej niz 2 ucisniecia/s),
º okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien byc taki sam.



6a. Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi:

• po wykonaniu 30 uciśnieć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginająć głowe i unoszac żuchwe,
• zacisnij skrzydełka nosa, używajac palca wskazujacego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,
• pozostaw usta delikatnie otwarte, jednoczesnie utrzymujać uniesienie żuchwy,
• weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniajac się, że nie ma przecieku powietrza,
• wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez okolo 1 sekunde (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwujac jednoczesnie czy klatka piersiowa sie unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny,
• utrzymujac odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsun swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,
• jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dazac do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; nastepnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 ucisniec klatki piersiowej,
• kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2,
• przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia sie klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujace czynności
• sprawdz jame ustna poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce,
• sprawdz, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy sa poprawnie wykonane,
• wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni sie zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

6b. Reanimacje ograniczona wyłacznie do ucisnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w następujacych sytuacjach:

• Jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj ucisniecia klatki piersiowej.
• Jeżeli stosujesz wyłącznie ucisniecia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z czestotliwoscia 100 usnięć /min,
• Przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.

7. Kontynuuj resuscytacje do czasu gdy:

• przybęda wykwalifikowane służby medyczne i przejma działania,
• poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać,
• ulegniesz wyczerpaniu.

Zródlo: Polska Rada Resuscytacji